แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อาหารและสุขภาพ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อาหารและสุขภาพ แสดงบทความทั้งหมด

วันจันทร์ที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2555

น้ำพริกลงเรือ




เหตุเกิดเมื่อล้นเกล้ารัชการที่ห้าเสด็จประพาสต่างจังหวัด แต่เนื่องจากการเดินทางนั้นยาวนานกว่าที่ได้กะกันไว้ทำให้อาหารหมด เหลือแต่อย่างละนิดละหน่อย มีกะปินิ้ดสละนิ้ดและหลายๆอย่างอย่างละนิดละหน่อยไม่พอจะทำเป็นอาหารจานปกติได้
เจ้าจอมสดับ ซึ่งมีฝีมือในการทำอาหาร (ตำหนักพระวิมาดามีหน้าที่ทำเครื่องต้นอยู่แล้ว)จึงได้ทำ น้ำพริกลงเรือ ขึ้น โดยเอาอาหารอย่างละนิดละหน่อยมาทำ เช่นหมูหวาน ปลาฟู ส้มซ่า สละ กะปิ ไข่เค็มดิบ(น้ำพริกลงเรือจริงๆจึงไม่เหมือนตามหนังสืออาหารทั่วไป) ครั้นรัชการที่ห้าเสด็จถึงพระนครแล้ว ก็โปรดอยากเสวยอีกแต่ไม่ทรงทราบว่าชื่อว่าอาหารอะไร จึงตรัสว่า อยากเสวยน้ำพริกอย่างที่ลงเรือวันนั้น ก็เลยได้ชื่อว่า น้ำพริกลงเรือ ตั้งแต่นั้นมา
น้ำพริกลงเรือเป็น น้ำพริกที่ได้รสเปรี้ยว หอมอร่อยจากมะอึกและน้ำมะนาว หวานจากน้ำตาลปี๊บ และเค็มจากน้ำปลา เหมือนกับน้ำพริกรสเด็ดของไทยทั่วๆไป แต่สูตรนี้รสจะเข้มข้นขึ้น เพราะตำไข่ขาวของไข่เค็มลงไปด้วย เมื่อนำไปผัดรสจะอร่ยเข้มข้นขึ้น และเก็บไว้รับประทานได้นาน รวมทั้งนำไปผัดข้าวเป็นอาหารมื้อกลางวันได้อย่างไม่ยุ่งยาก นอกจากรับประทานกับผักสด ยอดอ่อนหรือดอกที่มีวิตามินสูงแล้ว ยังมีเครื่องเคียงที่ทำให้อร่อยขึ้นอีก เช่น ไข่เค็ม ปลาดุกฟู และเห็ดหวานแทนหมูหวาน
วิธีทำหมูหวาน นำเนื้อหมูติดมันหรือหมูสามชั้น 300 กรัมมาล้างให้สะอาดแล้วหั่นเป็นชิ้นหนาประมาณ 1/ 2 เซนติเมตร ยาว 2 นิ้ว จากนั้น ตั้งกระทะให้ร้อน ใส่น้ำตาลปีบ 1 ช้อนโต๊ะลงไป คนจนน้ำตาลเป็นสีเข้ม ใส่น้ำ 1 ถ้วย พอน้ำเดือดจึงใส่หมู แล้วเติมน้ำตาลปีบอีก 2 ช้อนโต๊ะ ใส่เกลือ 1/ 4 ช้อนชา น้ำปลา 1 ช้อนโต๊ะ ซีอิ้วขาว 1 ช้อนโต๊ะ และหัวหอมแดงซอย 1/ 2 ถ้วย เคี่ยวไฟอ่อน ๆ ไปเรื่อย ๆ จนเหลือน้ำขลุกขลิก ชิมรสดู ขาดรสใดเติมได้ตามชอบ ใช้เสิร์ฟพร้อมน้ำพริก
วิธีทำ
เวลาจะทำข้าวผัดน้ำพริกลงเรือ ก็โขลกน้ำพริกลงเรือตามสูตรข้างบนเสียก่อน พอตำน้ำพริกเสร็จแล้ว เราก็เอาข้าวสวยที่หุงเสร็จแล้ว (หุงให้แข็งสักหน่อย และข้าวควรจะเย็น อย่าใช้ข้าวร้อน) มาคลุกกับน้ำพริก ใช้ข้าวสวย 1 ถ้วยต่อน้ำพริกสัก 1 - 2 ช้อนโต๊ะ แล้วนำไปผัดกับน้ำมัน ผัดเร็วๆ พอหอม อย่าผัดนานจะไม่อร่อย เสร็จแล้วก็นำมาจัดใส่จาน รับประทานกับผักสดต่าง ๆ หมูหวาน ปลาดุกฟู และไข่เค็ม
เครื่องปรุงสำหรับน้ำพริกลงเรือ
กระเทียมปอกเปลือก 20 กรัม
กะปิ 3 ช้อนโต๊ะ
มะดันซอย 5 ผล
ระกำหั่นบาง ๆ 5 ผล
มะอึกขูดขนออกแล้วหั่นบาง ๆ 5 ผล
น้ำมะนาว 2 ช้อนโต๊ะ
พริกขี้หนูหรือพริกเหลืองหั่นบาง ๆ 1 - 2 ช้อนโต๊ะ
กุ้งแห้งอย่างดีโขลกละเอียด 1/ 2 ถ้วย
น้ำตาลปีบ 4 - 5 ช้อนโต๊ะ
น้ำมันสำหรับผัด 1 ช้อนโต๊ะ
หมูหวาน 1/ 2 ถ้วย
ไข่เค็ม 1 ฟอง
ปลาดุกฟูกรอบ 1 /2 ถ้วย
วิธีทำ
1. โขลกกระเทียม กะปิ ให้ละเอียด ใส่มะดันซอย โขลกให้ละเอียด ใส่ระกำ มะอึก โขลกให้เข้ากันดี ใส่พริก บุบพอแตก ใส่น้ำตาล
2. ใส่น้ำมันในกระทะ ตั้งไฟ ใส่น้ำพริกลงผัด ใส่กุ้งแห้งและหมูหวาน ผัดให้เขากัน ชิมให้ออก 3 รส (เปรี้ยว เค็ม หวาน)
3. การจัดน้ำพริก ตักน้ำพริกใส่ถ้วย ปั้นไข่แดงไข่เค็มเป็นก้อนเล็ก ๆ โรยหน้า แนมด้วยหมูหวานและปลาดุกฟู รับประทานกับผักดิบ เช่น แตงกวา กะหล่ำปลีดิบ (อย่าทานเยอะ ร่างกายจะดูดซึมไอโอดีนไม่ดี) หน่อไม้รวกลวกแล้ว ถั่วฝักยาว ใบมะกอก และสารพัดมะเขือ

ข้าวแช่




ความเป็นมา
อันที่จริงข้าวแช่ไม่ใช่อาหารไทยแท้ เชื่อกันต่อๆมาว่าเป็นอาหารพื้นบ้านที่ชาวมอญนิยมทำขึ้นสังเวยเทวดาในพิธีตรุษสงกรานต์ โดยจะมีกรรมวิธีทำที่ยุ่งยากซับซ้อน ข้าวแช่ที่เราคุ้นเคยกันอยุ่ทุกวันนี้ เรียกเต็มๆแบบเพราะพริ้งว่า "ข้าวแช่เสวย" หรือ "ข้าวแช่ชาววัง" ซึ่งหมายถึงข้าวแช่ลอยในน้ำดอกไม้หอมเย็นชื่นใจ ที่รับประทานกับเครื่องเคียง เช่น ลูกกะปิทอดสีส้มจัด เครื่องผัดหวานสีน้ำตาลเข้ม และผักสีสวยทั้งหลาย

ชื่อข้าวแช่ชาววังหรือข้าวแช่เสวยนี้มีที่มา หมายถึงข้าวแช่ที่ชาววังจัดถวายรัชกาลที่ ๕ แล้วโปรดเป็นอย่างมาก พอบอกว่าเป็นอาหารชาววัง ใครๆก็อยากจะรับประทานทั้งนั้น หลังจากสิ้นรัชกาลที่ ๕ ในปี ๒๔๕๓ แล้ว ข้าวแช่ก็ออกสู่สังคม แล้วกลายเป็นดารายอดฮิตประจำเมนูหน้าร้อน โดยเฉพาะช่วงสงกรานต์มาตั้งแต่นั้น ข้าวแช่ตำรับที่มีชื่อมากที่สุด เป็นของ ม.ล.เนื่อง นิลรัตน์ ผู้เคยทำงานอยู่ในห้องเครื่องต้นสมัยรัชกาลที่ ๕ ท่านถือเป็นคนแรกๆที่ทำข้าวแช่ออกสู่ตลาด และมีชื่อเสียงโด่งดังจนถึงปัจจุบันค่ะเสน่ห์ข้าวแช่อยู่ที่กรรมวิธีในการปรุง เพราะองค์ประกอบของข้าวแช่นั้นมีมากมาย เคล็ดลับในการทำและทานข้าวแช่ให้ได้อรรถรสจึงอยู่ที่การสังเกตไปพร้อมกับการลิ้มรสค่ะ
ข้าวแช่ก็ต้องมากับ "น้ำดอกไม้" ค่ะ ในฤดูร้อนดอกไม้ไทยต่างพากันชิงออกดอกส่งกลิ่นหอม น้ำที่นำมาใส่ข้าวแช่จึงได้อิทธิพลของดอกไม้เหล่านี้ด้วย นิยมใช้ดอกไม้ไทยที่มีกลิ่นหอมเย็น ส่วนน้ำที่ใช้แต่เดิมมักใช้น้ำฝนใสสะอาด แต่ปัจจุบันมีน้ำแร่ของไทยชนิดไม่อัดแก๊สบรรจุขวดก็นำมาใช้แทนกันได้ดี เวลาเตรียมมักใส่น้ำลงในหม้อดินมีฝาปิด เพื่อให้น้ำนั้นเย็นกว่าอุณหภูมิภายนอก เวลาจะกินสมัยก่อนใช้เกล็ดพิมเสนโรยลงในน้ำเพียงสองสามเกล็ดเพื่อให้เย็นชื่นใจยิ่งขึ้น แต่ปัจจุบันหันไปใช้น้ำแข็งทุบละเอียดแทน
"ลูกกะปิทอด" ถือว่าเป็นหัวใจสำคัญของกับข้าวแช่ จะดูกันว่าข้าวแช่ของใครที่มีฝีมือก็ต้องพิจารณากันที่ลูกกะปิทอดนี้เอง ถัดมาก็มีพริกหยวกสอด, ปลายี่สนผัดหวาน,เนื้อเค็มฝอยผัดหวาน,หัวหอมสอดไส้,ผักกาดเค็มผัดหวาน,ปลาแห้งผัดหวาน , หมูสับกับปลากุเลา คือเครื่องเคียงที่นิยมรับประทานแกล้มกับข้าวแช่ ที่ลืมไม่ได้เลยคือผักสดแกะสลัก เมื่อกับข้าวแช่ส่วนใหญ่เป็นของทอด ก็ย่อมต้องมีผักที่ให้กลิ่นหอมและรสออกเปรี้ยวและขื่นนิดๆไว้ตัดรส แตงกวา กระชาย มะม่วงดิบ ต้นหอม กระชาย และพริกชี้ฟ้าสด จึงถูกนำมาจัดเป็นผักสดไว้กินแนมกับข้าวแช่
การกินข้าวแช่ก็ยังต้องมีวิธีการกินเช่นกัน เริ่มจากนำข้าวใส่ในน้ำลอยดอกไม้ให้สัดส่วนน้ำมากกว่าข้าวใส่น้ำแข็งเล็กน้อยพอให้เย็นชื่นใจ เวลาจะกินให้ตักกับข้าวใส่ปากแล้วตักข้าวตาม ก็จะได้รสชาติทั้งเย็นฉ่ำและความอร่อยกลมกล่อมของกับข้าว
นี่คือสิ่งที่แสดงถึงวัฒนธรรมการกินของไทยที่งดงาม ละเอียดอ่อน ไม่แพ้ชาติใดในโลก เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่บรรพบุรุษได้สร้างสรรค์จากจินตนาการทิ้งไว้ให้กับชนรุ่นต่อๆมา เมื่อครั้งที่วัฒนธรรมจากตะวันตกยังมาไม่ถึง นับว่าเป็นความภาคภูมิใจที่ชนรุ่นหลังควรรักษาไว้ให้ยั่งยืนสืบต่อไป

รายละเอียด
"ข้าวแช่" ใช้ข้าวหอมมะลิมาหุงแบบเป็นตัวแล้วนำไปส่ายในน้ำจนเกลี้ยงเกลาก่อนจะนำมาใส่ในผ้าขาวบางแล้วนึ่งจนข้าวค่อนข้างนิ่มอีกครั้ง น้ำข้าวแช่ใช้ดอกมะลิ ดอกกระดังงา(ปีนี้เจ้าของออกตัวว่าหาดอกชมนาดไม่ได้)ปลอดสารลอยข้ามคืนจนหอมกรุ่น จากนั้นใช้เทียนอบสูตรโบราณจุดอบร่ำจนหอมเข้าเนื้อ แล้วนำไปแช่เย็นในหม้อดินให้คงความหอมจนถึงเวลาใช้
"ลูกกะปิทอด" รสชาติกลมกล่อมมีทั้งเค็มนำและหวานนิดๆตาม หอมเครื่องปรุงที่นำมาใช้คือกระชาย กะปิดี หอมแดงและกระเทียม โขลกละเอียดกับเนื้อปลาดุกย่างจนเข้าเป็นเนื้อเดียวกัน ก่อนที่จะนำมาผัดกับหัวกะทิในกระทะใบใหญ่ด้วยไฟอ่อนจนเนื้อปลาผัดกลิ้งไปมา ซึ่งต้องใช้เวลานับชั่วโมง จากนั้นจึงหยิบปั้นเป็นเม็ดเขื่องๆบีบให้แป้นแล้วชุบไข่ทอด ถือว่าเป็นหัวใจของกับข้าวแช่ เพราะหากลูกกะปิทอดไม่อร่อยเสียแล้วเป็นอันเสียคะแนนไปพอดี
"พริกหยวกสอดไส้" พริกหยวกเม็ดเขื่องหุ้มด้วยหรุ่มสีทองสวยเหมือนรังบวบ ไส้พริกนุ่มไม่เหนียวหนึกแน่นเกินไป เนื้อหมูและกุ้งสับหอมกลิ่นรากผักชีและกระเทียม เผ็ดเล็กน้อยด้วยพริกไทย ตัวพริกหยวกสุกหอมกำลังดี
"หัวไชโป๊วผัดหวาน" หัวไชโป๊วจากสุรินทร์หั่นฝอยผัดกับน้ำตาลปึกและน้ำตาลทรายจนขึ้นเงาสวย ปรุงรสเค็มเล็กน้อยผัดกับไข่ให้เป็นสองสีขาว เหลือง รับประทานเป็นกับตัวรอง
"หมูสับกับปลาเค็ม" ที่นี่ใช้เนื้อหมูติดมันสับละเอียดมาคลุกผสมกับเนื้อปลาค็มทอดสุกยี และกระเทียมสับปรุงรสให้เค็มนำแล้วปั้นเป็นก้อนเล็กๆก่อนชุบไข่ทอด ให้รสเค็มตัดรสกับกับข้าวอื่นที่ให้รสหวานนำ
"ปลายี่สนผัดหวาน" เนื้อปลายี่สนผัดกับน้ำตาลจนเหนียวหนึก แต่ใช้ปลายซ่อมตะกุยก็แบ่งเป็นคำได้ เนื้อปลาเป็นปุยหอมกลิ่นน้ำตาลเคี้ยวสนุกปาก กับชนิดนี้เป็นของข้าวแช่เมืองเพชรฯต้นตำรับ เจ้าของบอกว่าสั่งทำมาจากเพชรบุรีโดยเฉพาะ

แป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ โสโครกยิ่งกว่าที่นั่งของโถส้วม




คณะนักวิจัยมหาวิทยาลัยคอลเลจ โรงพยาบาลลอนดอน ศึกษาพบด้วยความสะอิดสะเอียนว่าแป้นพิมพ์ของคอมพิวเตอร์บางเครื่อง โสโครกยิ่งกว่าที่นั่งของโถส้วมเสียอีก
คณะนักวิจัยได้ตรวจความสะอาดของแป้นพิมพ์ โดยใช้ไม้พันสำลีเช็ดๆ ตามพื้นผิว แล้วเอาไปตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์พบว่า ล้วนแต่มีเชื้อโรคที่อาจทำให้เกิดอาการอาหารเป็นพิษขึ้นได้ โดยเฉพาะแป้นพิมพ์ของคอมพิวเตอร์ 4 เครื่อง ในจำนวนที่ตรวจ 33 เครื่อง ถือได้ว่าถึงขั้นเป็นอันตรายต่อสุขภาพ มีเชื้อโรคอาศัยอยู่มากกว่าที่พบตามที่นั่งของโถส้วมกว่ากันถึง 4 เท่า นักจุลชีพวิทยาถึงกับต้องสั่งให้กำจัดแป้นพิมพ์ชุดที่พบว่าโสโครกที่สุด โดยให้ถอนออก และกักเก็บเอาไว้ชั่วเวลาหนึ่ง ก่อนจะนำไปทำความสะอาดให้หมดจด
ดร.วิลสัน นักจุลชีพวิทยาที่ปรึกษามหาวิทยาลัย กล่าวว่า แป้นพิมพ์ที่สกปรกเหล่านี้ หากว่ายืมกันใช้ก็อาจจะเป็นตัวแพร่เชื้อโรคให้กับบรรดาพนักงานสำนักงานได้ "หากว่าได้เห็นสิ่งที่เจริญงอกงามอยู่ตามแป้นพิมพ์ เชื่อได้ว่าก็อาจจะพบมันอยู่ในจมูกและลำไส้ของผู้ใช้ด้วย เกิดใครในสำนักงานเป็นหวัดหรือเป็นโรคกระเพาะและลำไส้อักเสบ ก็จะติดต่อกันได้จากแป้นพิมพ์" พร้อมกันนั้นบรรณาธิการของนิตยสารคอมพิวเตอร์ผู้หนึ่ง ก็ได้แนะนำผู้ใช้คอมพิวเตอร์ว่า "ควรจะรักษาแป้นพิมพ์ให้สะอาดเอี่ยม เป็นของไม่ยาก และยังจะป้องกันไม่ให้คอมพิวเตอร์ กลายเป็นเครื่องบ่อนทำลายสุขภาพด้วย"